Kleur in de novembertuin

De cosmea, goudsbloem en kaasjeskruid bloeien nog vrolijk door in november. Maar ik zag ook madeliefjes en een duizendblad opnieuw in bloei staan. Evenals de witte dovenetel, mijn klimroos en komkommerkruid. Dus die hebben er weer zin in met deze temperaturen.

De pluim- en boerenhortensia zijn weliswaar uitgebloeid, maar hebben nog steeds mooie kleuren. Het blad van de boerenhortensia doet niet onder voor de druif in herfst-tenue.

De vuurplaats ligt al weer aardig vol met sprokkelhout. Maar het was vandaag grauw en grijs met een matige wind. Nog maar even wachten op kampvuurweer.

Hout voor een kampvuur

De gevreesde letterzetter

Treurige aanblik
Ons achterste bos

Op de eerste foto, zie je ons achterste bos zoals het was in 2014. De twee sparren rechts zien er hier al wat kaal uit, dus misschien waren die al aangetast. Ze zijn in een storm omgewaaid. De grote boom links is nog mooi vol. Een prachtige boom.

Maar vooral de laatste vier jaren is het hard achteruit gegaan. Door de droge hete zomers zijn de bomen verzwakt. Vervolgens heeft de letterzetter toegeslagen. De letterzetter is een heel klein donkerbruin kevertje van ongeveer 5 mm. Ze graven gangen onder de schors. Op den duur krijgt de boom niet voldoende voedingstoffen en sterft af.

Er staan nu zo’n acht dode bomen in het achterste bosje. Je kan er al dwars doorheen kijken, zo dun is het al. Mijn hart huilt.

Toch een happy camper

In de laatste week van de zomervakantie, zo’n acht weken geleden inmiddels, verstuikte ik nogal heftig mijn enkel. Sindsdien ga ik strompelend door het leven. Vooral mijn lieve echtgenoot (zwaar druk nu) en de moestuin (zwaar verwaarloosd nu) hebben daar last van.

Heel langzaam gaat het de goede kant op. Hopelijk kan ik volgende maand de moestuinbakken op orde brengen en weer eens een hond uitlaten. En als het ook ooit weer droog wordt (dat had je mij deze zomer niet horen zeggen), dan kan ik ook weer es grasmaaien.